"ความเป็นมนุษย์คืออะไร"

"ความเจ็บปวดคืออะไร"

"การมีชีวิตคืออะไร"

 

 

อโนมาลิซ่า(Anomalisa) แอนิเมชั่นที่พูดถึงความเป็นมนุษย์ในตัวเราได้อย่างแยบยลคมคายและเจ็บปวด ที่นำเสนอถึงช่วงวัยสับสนของชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่กำลังจะมีปัญหากับการเข้าสังคม ไม่ว่าจะคนรอบข้างหรือครอบครัวของเขาเอง และ เป็นแอนิเมชั่นเรื่องแรกของเรต R ที่ได้เข้าชิงออสการ์สาขาภาพยนตร์แอนิเมชั่นยอดเยี่ยม ส่งผลให้ที่ไทยได้ เรต ฉ20 ไปครอง และฉายเพียงแค่ พารากอน , เอสเอฟเวิร์ล และ เครือเอเพ็กซ์ เท่านั้น

สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกทึ่งมากสำหรับเรื่องนี้คือการเก็บรายละเอียดการเคลื่อนไหวของหุ่นให้ออกมาได้สมจริง ลื่นไหล เพราะความสุดยอดของมันอยู่ที่เป็นแอนิเมชั่นด้วยเทคนิคสต๊อปโมชั่น เลยคิดว่าถ้าใช้คนมาแสดงมันอาจจะเป็นอะไรที่ดูธรรมดาๆของหนังดราม่าสำรวจชีวิตเรื่องหนึ่งไป สิ่งที่ชอบคือการใช้เสียงพากย์ที่ใช้คนเพียงสามคนเท่านั้น!!! เพื่อสร้างมุมมองและความแตกต่างในโลกของโมเคิลชายวัยกลางคนที่อยู่ในช่วงสับสนที่มีเสียงของลิซ่าที่ดูแตกต่างและวิเศษที่สุดที่เขาเคยพบมาในชีวิต ในขณะที่ตัวละครอื่นๆใช้เสียงเดียวกันหมด เพื่อแสดงถึงความเดียวดายและเบื่อหน่ายของเขาที่มีต่อโลก จนเขาต้องพยายามถวิลหาความแตกต่างมาคอยเติมเต็มให้กับชีวิตของตัวเอง เช่น การนัดคนที่เคยรักที่เขาทิ้งไปมาทานข้าวด้วยชั่วข้ามคืน สุดท้ายต่างก็จบกันอย่างไม่ลงรอยอยู่ดี เมื่อต่างฝ่ายต่างเอาอดีตของตัวเองขึ้นมาขุดในการสนทนา ซึ่งก็นับว่ามันให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาดแต่เลือกเอามาใช้ได้อย่างลงตัว

การมาของลิซ่าจึงเป็นสิ่งที่เขาถวิลหาและอยากพบให้ได้เพราะด้วยน้ำเสียงอันงดงามและเธอเองก็เป็นคนที่ดูแตกต่างกว่าผู้อื่น และเธอเองก็ประทับใจในตัวเขาเลยทำให้ทั้งสองสนิทชิดเชื้อกันไวขึ้นในชั่วข้ามคืน จนไปสู่ฉากที่ชอบที่สุดในเรื่องนั่นคือ โมเคิล กับ ลิซ่า เพียงสองต่อสองในห้อง ซึ่งหนังจะพาไปดูความสัมพันธ์เพียงแรกพบของแต่ละคน จนถึงการมีเซ็กส์(เบื้องหลังฉากนี้ใช้เวลาถ่ายทำนาน 6 เดือนเพื่อรายละเอียดที่สมจริงในการเคลื่อนไหว ตรงนี้ต้องของปรบมือรัวๆ) ฝันร้ายของไมเคิลที่แสดงถึงความวิตก ความเครียด ความสับสนในเบื้องลึกของเขา ก่อนที่ท้ายที่สุดแต่ละคนต่างค่อยๆแสดงความเคยชินของตัวเองออกมา ทั้งกิริยาท่าทางและคำพูด 

จึงคิดว่าความประทับใจเพียงแรกพบมักทำให้เขาดูวิเศษและแตกต่างกว่าคนทั่วไป แต่เราจะยอมรับลักษณะนิสัยที่แท้จริงได้ไหมในเวลาต่อมา หรือเราเพียงแค่โหยหาความพึงพอใจในตัวเองอย่างเดียวเท่านั้นจากการได้เริ่มสานสัมพันธ์ ไปจนถึงการมีเซ็กส์ แต่ตัวเองก็กลายเป้นฝ่ายปิดกั้นอยู่ในกรอบและความคิดว่าโลกนี้ไม่มีความพิเศษอะไร ทุกคนมันก็เป็นเหมือนๆกันซะไปหมด จนตัวเองอาจจะกลายเป็นฝ่ายที่หาสิ่งวิเศษเติมเต็มเข้ามาอย่างไม่รู้จักพอ

ไมเคิลผู้สับสนกับชีวิตของตัวเองจึงแทนคนที่ปิดกั้นตัวเองจากโลก เขาสอนผู้อื่นให้มองหาความวิเศษในชีวิตของแต่ละคน เป็นนักพูดที่ให้กำลังใจผู้อื่น แต่ตัวเองกลับไม่สามารถพาตัวเองหลุดพ้นจากความเบื่อหน่ายของตัวเองออกมาได้เลย แม้ความจะมอบความรู้สึกที่ดีให้ใครต่อใครมามาก หรือ สร้างรอยแผลให้คนอื่นไว้อย่างดื้อๆแล้วจากชีวิตคนอื่นไปหาความสุขที่อื่นต่อ

 

 

การยอมรับในความแตกต่างและอยู่ด้วยกันได้จึกมักจะทำให้เราอยู่ร่วมกันได้มากขึ้นในสังคม เพราะทุกคนต่างมีนิสัยที่เป็นบุคคลิคที่เป็นธาตุแท้ของตัวเอง อยู่ที่ความเหมาะสมว่าใช้กับใครคนระดับไหน สถานะใด ไม่ใช่ว่าใช้กับทุกคนได้ การที่ตัวเองทำตัวเป็นศูนย์กลางของชีวิตคนอื่นแต่ไม่เคยปรับปรุงตัวเองนั้นจึงทำให้การอยู่ร่วมกันนั้นยากจนท้ายที่สุดก็ต้องเหมือนตัวคนเดียวท่ามกลางผู้คนนับล้านบนโลกใบนี้ ไมเคิลผู้นี้จึงได้แต่ตั้งคำถามให้ตัวเอง เขาจึงรับไว้แต่การใช้ชีวิตท่ามกลางความเจ็บปวดโดยไม่มีวันเข้าใจความหมายของความเป็นมนุษย์คืออะไรอย่างแท้จริง 

หนังแอนิเมชั่นบรรยากาศเหงาๆเรื่องนี้จึงเป็นอะไรที่คอยตั้งคำถามคนดูผ่านตัวละครว่าเรารู้จักตัวเองดีแค่ไหน ใช้ชีวิตได้คุ้มค่าพอรึยังอย่างคำว่า "ชีวิตคนเรานั้นสั้น นั่นคือสิ่งที่เราลืม" เพราะความไม่แน่นอนในชีวิตที่มันไม่สามารถทำนายหรือกำหนดได้ยิ่งตอกย้ำให้ใช้ชีวิตในแต่ละวันให้มีคุณค่า หรือ จะกลายเป็นแบบไมเคิลชีวิตแสนเหี่ยวเฉาผู้ไม่รู้จักพอ 

 

edit @ 25 Feb 2016 16:02:34 by Mint Movie

edit @ 25 Feb 2016 16:04:53 by Mint Movie

Comment

Comment:

Tweet